Ewa Malewicka

Ewa Malewicka urodziła się 8 maja 1955 roku w Elblągu. Od młodości związana była ze sportem, a konkretnie z łyżwiarstwem szybkim. W latach 1969-1976 reprezentowała barwy klubu Orzeł Olimpia Elbląg, gdzie rozwijała swój talent i osiągała pierwsze sukcesy.

Jako juniorka zdobyła srebrny medal mistrzostw świata juniorów na dystansie 1000 metrów w 1974 roku. W tym samym roku, już jako seniorka, dwukrotnie została wicemistrzynią Polski na dystansach 1500 i 3000 metrów. Startowała również w mistrzostwach świata w wieloboju w 1974 i 1976 roku, zajmując odpowiednio 15. i 25. miejsce, a także w wielobojowych mistrzostwach Europy w 1974 roku, gdzie uplasowała się na 16. pozycji.

Największym sportowym wydarzeniem w jej karierze były igrzyska olimpijskie w Innsbrucku w 1976 roku. Wzięła w nich udział w czterech konkurencjach: na 500 metrów zajęła 26. miejsce, na 1000 metrów - 19., na 1500 metrów - 18., a na 3000 metrów - 25. W tym samym roku zdobyła tytuł międzynarodowej mistrzyni Szwajcarii.

Po zakończeniu kariery sportowej Ewa Malewicka pozostała aktywna w środowisku sportowym, działając jako działaczka sportowa. Jej rekordy życiowe to: 44.40 s na 500 metrów (1974), 1:31.90 na 1000 metrów (1976), 2:20.26 na 1500 metrów (1976) oraz 5:04.20 na 3000 metrów (1976). Zmarła 23 lipca 1995 roku w Radziechowach.