Oleg Łatyszonek

Oleg Łatyszonek urodził się 27 maja 1957 w Elblągu w białoruskiej rodzinie inteligenckiej. W 1965 roku rodzina przeprowadziła się do Białegostoku. Ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w 1980 roku.

Po studiach pracował jako nauczyciel historii, a następnie jako asystent w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa i w Instytucie Badań Polonijnych UJ. W 1991 roku powrócił do Białegostoku, gdzie pracował w Muzeum Wojska, a w latach 1993–1997 był dziennikarzem tygodnika Niwa. W 1996 obronił doktorat na UMK, a w 2008 uzyskał habilitację na podstawie rozprawy o białoruskiej idei narodowej.

Od 2008 roku jest profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Historii i Nauk Politycznych Uniwersytetu w Białymstoku. Pełni funkcję przewodniczącego Białoruskiego Towarzystwa Historycznego. Działacz opozycji demokratycznej w PRL, współpracownik Solidarności, kolporter prasy podziemnej, aresztowany w 1982 roku. Po 1989 roku zaangażowany w białoruski ruch demokratyczny, współzałożyciel festiwalu Basowiszcza i Białoruskiego Radia Racja.

Jest autorem licznych publikacji z zakresu historii Białorusi, w tym monografii o białoruskich formacjach wojskowych i białoruskiej idei narodowej. Za swoją działalność otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości.