MG

Maciej Grzegorz Lasek

Inżynier, polityk, urzędnik państwowy Polityka
Urodzony
15.06.1967
Miejsce urodzenia
Elbląg
Wiek
59
Dziedzina
Polityka

Biografia

Maciej Grzegorz Lasek urodził się 15 czerwca 1967 w Elblągu. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Elblągu, a następnie w 1992 roku Wydział Mechaniczny Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej, specjalizując się w budowie płatowców. W 2002 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych w Wojskowej Akademii Technicznej na podstawie rozprawy o interferencji aerodynamicznej.

Od 1992 do 2002 pracował w Instytucie Lotnictwa, po czym przeszedł do Państwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych (PKBWL). W czerwcu 2003 został wiceprzewodniczącym ds. technicznych. Brał udział w badaniach około 120 wypadków lotniczych, w tym katastrofy w Mirosławcu i smoleńskiej (jako członek Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego). W lutym 2012 objął funkcję przewodniczącego PKBWL, którą pełnił do września 2016.

W 2018 roku z ramienia Koalicji Obywatelskiej uzyskał mandat radnego sejmiku mazowieckiego oraz został zastępcą burmistrza dzielnicy Bemowo. W wyborach w 2019 i 2023 zdobył mandat posła na Sejm. W grudniu 2023 został pełnomocnikiem rządu ds. Centralnego Portu Komunikacyjnego oraz sekretarzem stanu w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej, a w lipcu 2024 przeszedł na tożsame stanowisko w Ministerstwie Infrastruktury. W czerwcu 2026 został odwołany z funkcji pełnomocnika ds. CPK i wkrótce potem zakończył pracę w ministerstwie.

Pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Przewodniczący Państwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych (2012–2016)
Poseł na Sejm IX i X kadencji (od 2019)
Pełnomocnik rządu ds. Centralnego Portu Komunikacyjnego (2023–2026)
Udział w badaniu katastrofy smoleńskiej jako zastępca przewodniczącego podkomisji lotniczej
Autor rozprawy doktorskiej z mechaniki lotu

Ciekawostki

Posiada uprawnienia pilota samolotowego, szybowcowego oraz instruktora szybowcowego i pilota doświadczalnego.
W latach 2003–2007 był redaktorem naczelnym periodyku „NIT – Nauka, Innowacje, Technika”.
Brał udział w badaniach około 120 wypadków i incydentów lotniczych.