Heinrich Splieth
Biografia
Heinrich Splieth urodził się 18 lutego 1877 roku w Elblągu jako syn rzeźbiarza i rzemieślnika. Początkowo uczył się fachu w warsztacie ojca, a po jego nagłej śmierci porzucił szkołę średnią i wyjechał do Münster, gdzie pracował w pracowni sztuki chrześcijańskiej.
W latach 1897-1903 przebywał w Berlinie, gdzie pracował w Kunstgewerbemuseum pod okiem Ludwiga Manzela i Wilhelma Haverkampa. W tym okresie powstały jego pierwsze nagradzane dzieła. Został członkiem Akademii Sztuk w Berlinie i do 1908 roku prowadził tam pracownię. W 1905 roku odbył podróż do Rzymu, która miała duży wpływ na jego późniejszą twórczość.
Po powrocie stworzył model rzeźby „Zdjęcie z krzyża”, zrealizowany w piaskowcu dla kościoła św. Mikołaja w Elblągu. Dzieło zdobyło nagrodę Raussendorf-Preis, a kapituła we Fromborku przyznała mu stypendium Preuckianum, dzięki któremu mógł mieszkać i studiować przez dwa lata w Rzymie.
Cesarz Wilhelm II, budując cesarską fabrykę ceramiki w Kadynach, zatrudnił Splietha do pracy. Artysta tworzył tam figurki z majoliki, które przedstawiano cesarzowi. Podczas I wojny światowej został początkowo zwolniony ze służby, ale w 1916 roku powołano go do wojska, gdzie odniósł ranę postrzałową płuc. Przebywał w szpitalu w Malborku, a powikłania zdrowotne (zapalenie opłucnej i gruźlica) doprowadziły do jego przedwczesnej śmierci w wieku 52 lat.
Heinrich Splieth tworzył pomniki, rzeźby nagrobne, statuy i dzieła z majoliki, koncentrując się na motywach chrześcijańskich. Jego ostatnim dziełem był własny kamień nagrobny „De profundis”, pod którym spoczął na cmentarzu w Iserlohn.
Krótko po jego śmierci w Elblągu utworzono muzeum poświęcone jego twórczości, zainicjowane przez żonę artysty, Bertę Splieth. Muzeum zostało zniszczone podczas II wojny światowej, a wiele prac znanych jest jedynie z fotografii. Do dziś zachowały się m.in. fontanna Ellingera we Wriezen oraz mauzoleum rodziny Moschel w Angermünde.