Heinrich Eduard Nitschmann
Biografia
Heinrich Eduard Nitschmann urodził się 24 kwietnia 1826 roku w Elblągu jako syn radcy sądowego. W latach 1832-1843 uczęszczał do Gimnazjum Elbląskiego, zwanego Atheneum Elbingense. Na rok przed ukończeniem szkoły odbył trzyletnią praktykę w majątkach ziemskich pod Elblągiem. Od 1855 roku uczęszczał na Uniwersytet w Berlinie jako wolny słuchacz, ale studiów nie ukończył. W tym czasie opanował język polski.
Jego pierwszym przekładem był wiersz Franciszka Morawskiego „Łza”, opublikowany w elbląskiej prasie. Później tłumaczenia Nitschmanna drukowano w lipskiej gazecie „Novellen Zeitung”. Po powrocie na tereny Prus Królewskich osiadł pod Działdowem, w majątku Pożary, gdzie rozwijał talent muzyczny, komponując na fortepian oraz doskonalił znajomość języków polskiego i serbskiego.
W 1865 roku wrócił do Elbląga, gdzie zainteresował się literaturą angielską i francuską. W 1868 roku wydał w Gdańsku antologię „Album wierszy zagranicznych”, zawierającą tłumaczenia poezji polskiej, angielskiej, francuskiej i serbskiej. W 1875 roku nawiązał współpracę z wydawnictwem Brockhaus w Lipsku, co zaowocowało publikacjami tłumaczeń kilkudziesięciu polskich poetów.
Nitschmann zajmował się również muzyką poważną - komponował utwory, był krytykiem muzycznym i organizatorem koncertów. W 1869 roku założył w Elblągu Towarzystwo Filharmoniczne, którym kierował do 1878 roku. Jego fascynacja polską kulturą sprawiła, że krytykował germanizację i akcje kolonizacyjne.
Zmarł 27 kwietnia 1905 roku w wieku 79 lat. Pozostał kawalerem, a w testamencie napisanym po polsku zapisał większość majątku miastu Elbląg na cele charytatywne. Część jego księgozbioru liczącego blisko 3000 pozycji znajduje się w Bibliotece Elbląskiej. W uznaniu zasług jedną z ulic Elbląga nazwano jego imieniem, choć po wojnie przemianowano ją na Bielańską, a jego dom i grób uległy zniszczeniu; w latach 60. XX wieku przywrócono nazwę ulicy.